Επιμέλεια: κ. Μαρία Βεζυρίδου
Τσικνοπέμπτη δεν νοείται, χωρίς την τήρηση εθίμων και δράσεις για αναβίωση της παράδοσής μας! Παράλληλα με το “τσίκνισμα” λοιπόν της ημέρας, οι πρόγονοί μας διασκέδαζαν, τραγουδώντας (και χορεύοντας) περιπαικτικά τραγούδια, τα οποία πολλές φορές καυτηρίαζαν ανθρώπινα ελαττώματα ή παρουσίαζαν με κωμικό τρόπο, γεγονότα της καθημερινότητας.
Στα πλαίσια αυτά λοιπόν, αποφασίσαμε στην τάξη μας να αναβιώσουμε έναν λίγο… περίεργο γάμο! Τον γάμο του κάβουρα με τη χελώνα!
Ετοιμάσαμε αρχικά τις μάσκες των ζώων που αναφέρονται στο παραδοσιακό τραγούδι της Πελοποννήσου “Παντρεύουνε τον κάβουρα”, βάλαμε δυνατά τη μουσική, τραγουδήσαμε και πιαστήκαμε στον χορό, για να τιμήσουμε τους…νεόνυμφους και την παρέα τους! Στο τέλος, πόνεσαν τα πόδια μας από τον πολύ χορό!
Άντε, να μας ζήσουν και πάντα να τραγουδάμε και να χορεύουμε!
Με τιμή,
ο κάβουρας (γαμπρός), η χελώνα (νύφη), ο ποντικός (συμβολαιογράφος), ο σκαντζόχοιρος (κουμπάρος), ο τζίτζικας (βιολιτζής), ο γάιδαρος (τραγουδιστής), ο μέρμηγκας (κουβαλητής προίκας), η αλεπού (για να μαδήσει τις κότες) κι ο βάτραχος (κουβαλητής νερού)
